OPINIE | Curio zet de eerste stap. Zet u de volgende, minister Gouke Moes? Tienduizenden mbo’ers zoeken in deze periode een stageplek voor komend schooljaar. In veel gevallen niet met overmatig enthousiasme. Ik snap dat zegt Rob Neutelings, voorzitter van de Raad van Bestuur van Curio, in deze gastopinie.
Maandenlang werken voor een habbekrats of zelfs voor helemaal niks: zou u er zin in hebben? Toch is het de realiteit voor veel mbo-stagiairs. En dat terwijl zoveel organisaties zeggen te smachten naar goed opgeleide mbo’ers. Hoog tijd voor een eerlijke stagevergoeding voor deze toekomstige vakmensen. Voor hen, voor gelijke kansen én voor een sterke economie.
Gouke Moes (BBB), minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, beloofde dat een verplichte stagevergoeding ‘gewoon geregeld’ zou worden, maar inmiddels lijkt dat vooruitgeschoven naar een later moment. Reden te meer voor Curio om nu al verantwoordelijkheid te nemen. Daarom verplicht Curio vanaf nu in alle nieuwe stageovereenkomsten een onkostenvergoeding. Geen vrijblijvende afspraak, maar een harde voorwaarde.
Rob Neutelings (links) in gesprek op glastuinbouwbedrijf, waar mbo’ers stage lopen. © Curio
In 2023 ondertekenden onderwijsinstellingen, overheid en het bedrijfsleven het Stagepact MBO. Een afspraak met een duidelijke belofte: elke mbo-student moet tijdens zijn of haar stage een passende onkostenvergoeding krijgen. Geen luxe, geen loon, maar gewoon een vergoeding voor gemaakte kosten.
Niet meer dan de basis, zou je denken. Want stagelopen betekent vaak 32 tot 40 uur per week buffelen. Tijd voor je bijbaantje is er niet meer. Géén inkomen dus maar wél reiskosten en je lunch meenemen.
Werken op eigen kosten
Twee jaar na de mooie woorden uit het pact is er maar weinig veranderd. De vorige minister - Eppo Bruins - wilde een stagevergoeding niet wettelijk verplichten. Het aantal cao’s waarin een stagevergoeding is opgenomen steeg maar van 10 procent naar 17 procent. Niet verrassend dus, dat bij Curio meer dan de helft van de stagiaires op eigen kosten (!) meewerkt bij stagebedrijven.
Ik snap daar niks van. Hoe kunnen we nu van jonge mensen verwachten dat ze zich optimaal ontwikkelen tot loyale vakmensen als we ze nu al niet waarderen? Hoeveel extra achterstand geeft dit studenten, die geen stevige financiële thuisbasis hebben? En wat betekent het voor onze economie als we niet investeren in jong talent?
Geen woorden maar daden
Het is hoog tijd om de mooie woorden uit het Stagepact om te zetten in daden. Allereerst uit noodzaak voor de samenleving. Als we mbo-studenten structureel onderwaarderen, ondergraven we de toekomst van sectoren als zorg, techniek en horeca. Daarvoor betalen we straks de prijs.
Maar ik pleit vooral voor een eerlijke vergoeding, omdat mbo-studenten onze waardering verdienen. Totdat we dat samendoen, hoop ik dat afgestudeerde mbo’ers massaal de stagebedrijven zonder stagevergoeding links laten liggen bij hun zoektocht naar een baan. Want wie zijn stagiairs niet waardeert, verdient ook geen trouwe werknemers.
Rob Neutelings (1963), voorzitter van de Raad van Bestuur van Curio, gevestigd in Etten-Leur.
Link naar de publicatie (geraadpleegd op 21 december 2025)
Het fotobijschrift geeft aan dat de foto is genomen op een glastuinbouwbedrijf. Dat klopt niet. De foto is gemaakt op een van de schoollocaties van Curio. Klaarblijkelijk is er soms nauwelijks een verschil tussen een goed geoutilleerde mbo-school en de beroepspraktijk.